Chemiczne metody antykoncepcji to preparaty, które powodują fizyko-chemiczną destabilizację nasienia. Preparaty te zawierające zwykle nonoksynol (globulki, maści, pianki czy żele) wprowadza się do pochwy na głębokość palca, zwykle około 10 min przed stosunkiem. Nonoksynol nie uszkadza materiału genetycznego plemników.
Preparaty w postaci tabletek czy globulek rozpuszczają się pod wpływem ciepłoty ciała do formy pianki. Spermicydy, czyli inaczej środki plemnikobójcze można kupić bez recepty, nie korzystając z porady lekarskiej. Przy stosowaniu tych preparatów do około 6 godzin po stosunku nie należy głęboko się podmywać, aby nie wypłukiwać środka plemnikobójczego z pochwy. Zaleca się wprowadzenie następnej porcji preparatu, o ile ejakulacja nie nastąpiła w ciągu pierwszej godziny, a także przed kolejnym stosunkiem bez względu na to ile czasu minęło od poprzedniego stosunku.

Wady chemicznych metod antykoncepcji: mogą wywoływać uczulenia, miejscowo podrażniać błonę śluzową, powodować zakażenia drożdżycowe pęcherza, nie chronią przed zakażeniem chorobami przenoszonymi drogą płciową ani wirusem HIV, nie mogą być również stosowane w okresie ciąży ani przez osoby uczulone na nonoksynol. Skuteczność takich środków antykoncepcyjnych nie jest zbyt wysoka (wskaźnik Pearla od 4 do 20) dlatego często łączy się je z metodami mechanicznymi takimi jak prezerwatywa.